روانشناسیزندگی

اضطراب چیست و هر آن چه درباره اضطراب چه باید دانست

اضطراب یک احساس عادی و اغلب سالم است. با این حال ، وقتی شخصی مرتباً سطح اضطراب نامناسبی را احساس می کند ، ممکن است به یک اختلال پزشکی تبدیل شود.

اختلالات اضطرابی دسته ای از تشخیص های بهداشت روان را تشکیل می دهد که منجر به عصبی شدن بیش از حد ، ترس ، دلهره و نگرانی می شود

این اختلالات چگونگی پردازش احساسات و رفتار فرد را تغییر می دهد ، همچنین باعث علائم جسمی می شود. اضطراب خفیف ممکن است مبهم و ناراحت کننده باشد ، در حالی که اضطراب شدید ممکن است زندگی روزمره را به طور جدی تحت تأثیر قرار دهد.

این بیماری شایع ترین گروه بیماری های روانی در کشور است. با این حال ، تنها 36.9 درصد از افراد مبتلا به اختلال اضطراب تحت درمان قرار می گیرند.

نگاهی به انواع، علائم و راه‌های درمان دلهره

انجمن روانشناسی آمریکا (APA) اضطراب را چنین توصیف می کند: “احساسی که با احساس تنش ، افکار نگران و تغییرات جسمی مانند افزایش فشار خون مشخص می شود .”

دانستن تفاوت بین احساس عادی اضطراب و اختلال اضطرابی که نیاز به مراقبت پزشکی دارد ، می تواند به فرد کمک کند تا این بیماری را شناسایی و درمان کند.

در این مقاله ، ما به تفاوت بین اضطراب و اختلال اضطراب ، انواع مختلف اضطراب و گزینه های درمانی موجود نگاه می کنیم.

چه زمانی اضطراب به درمان نیاز دارد؟

گرچه اضطراب می تواند باعث پریشانی شود ، اما همیشه یک بیماری پزشکی نیست.

اضطراب چیست

هنگامی که فردی با عوامل احتمالی مضر یا نگران کننده روبرو می شود ، احساس اضطراب نه تنها طبیعی نیست بلکه برای بقا نیز ضروری است.

از نخستین روزهای بشریت ، رویکرد شکارچیان و خطر ورودی زنگ خطر را در بدن ایجاد می کند و اقدامات فرار را امکان پذیر می کند. این آلارم ها به صورت افزایش ضربان قلب ، تعریق و افزایش حساسیت به محیط اطراف قابل مشاهده هستند.

این خطر باعث هجوم آدرنالین ، هورمون و پیام رسان شیمیایی در مغز می شود ، که به نوبه خود این واکنشهای اضطراب آور را در فرآیندی به نام پاسخ “جنگ یا گریز” ایجاد می کند. این امر انسان را برای مقابله فیزیکی یا فرار از تهدیدهای احتمالی برای ایمنی آماده می کند.

برای بسیاری از افراد ، فرار از حیوانات بزرگتر و خطر قریب الوقوع نگرانی کمتری نسبت به انسانهای اولیه است. اکنون اضطراب ها حول کار ، پول ، زندگی خانوادگی ، سلامتی و سایر موارد حیاتی است که توجه شخص را می طلبد بدون اینکه لزوماً به واکنش “جنگ یا گریز” احتیاج داشته باشد.

احساس عصبی قبل از یک واقعه مهم زندگی یا در یک موقعیت دشوار ، بازتاب طبیعی واکنش اصلی “جنگ و گریز” است. این هنوز هم می تواند برای بقا ضروری باشد – به عنوان مثال اضطراب در اثر برخورد با ماشین هنگام عبور از خیابان ، به این معنی است که فرد به طور غریزی هر دو راه را برای جلوگیری از خطر جستجو می کند.

اختلالات اضطرابی

طول مدت یا شدت احساس اضطراب می تواند گاهی اوقات با عامل اصلی تحریک کننده ، یا فشار روانی متناسب نباشد. علائم جسمی مانند افزایش فشار خون و حالت تهوع نیز ممکن است ایجاد شود. این پاسخ ها فراتر از اضطراب به یک اختلال اضطرابی تبدیل می شوند.

APA یک فرد مبتلا به اختلال اضطراب را چنین توصیف می کند که “دارای افکار یا نگرانی های سرزده مداوم است.” وقتی اضطراب به مرحله اختلال رسید ، می تواند در عملکرد روزانه تداخل ایجاد کند.

علائم

در حالی که تعدادی از تشخیص های مختلف اختلالات اضطرابی را تشکیل می دهند ، علائم اختلال اضطراب عمومی (GAD) اغلب شامل موارد زیر است:

  • بی قراری و احساس “لبه بودن”
  • احساس غیرقابل کنترل نگرانی
  • تحریک پذیری افزایش یافته است
  • مشکلات تمرکز
  • مشکلات خواب ، مانند مشکلات در افتادن یا خواب ماندن

اگرچه این علائم ممکن است در زندگی روزمره طبیعی باشد ، افراد مبتلا به GAD آنها را تا سطح پایدار یا شدید تجربه می کنند. GAD ممکن است به عنوان یک نگرانی مبهم ، ناراحت کننده یا اضطراب شدیدتری که زندگی روزمره را مختل می کند ، ظاهر شود.

برای اطلاعات در مورد علائم سایر تشخیص ها در زیر چتر اختلالات اضطرابی ، پیوندهای بخش “انواع” زیر را دنبال کنید.

انواع اضطراب

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات بهداشت روان: ویرایش پنجم (DSM-V) ، اختلالات اضطرابی را به چند نوع اصلی طبقه بندی می کند.

در نسخه های قبلی DSM ، اختلالات اضطرابی شامل وسواس و اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) و همچنین اختلال استرس حاد بود . با این حال ، کتابچه راهنما اکنون دیگر این مشکلات بهداشت روانی را تحت اضطراب گروه بندی نمی کند.

اختلالات اضطرابی اکنون شامل موارد زیر است:

اختلال اضطراب عمومی: این یک اختلال مزمن است که شامل اضطراب بیش از حد ، طولانی مدت و نگرانی در مورد وقایع ، اشیا، و موقعیت های غیر اختصاصی زندگی است. GAD شایعترین اختلال اضطرابی است و افراد مبتلا به این اختلال همیشه قادر به شناسایی علت اضطراب خود نیستند.

اختلال وحشت: حملات مختصر یا ناگهانی وحشت و وحشت شدید ، اختلال وحشت را مشخص می کند. این حملات می تواند منجر به لرزش ، گیجی ، سرگیجه ، حالت تهوع و مشکلات تنفسی شود. حملات هراس معمولاً اتفاق می افتد و به سرعت تشدید می شود و پس از ۱۰ دقیقه به اوج خود می رسد. با این حال ، حمله وحشت ممکن است ساعتها طول بکشد.

اختلالات هراس معمولاً پس از تجربیات ترسناک یا استرس طولانی مدت رخ می دهد اما ممکن است بدون ماشه نیز رخ دهد. فردی که دچار حمله وحشت می شود ممکن است آن را به عنوان یک بیماری تهدید کننده زندگی تفسیر کند و برای جلوگیری از حملات در آینده ، تغییرات شدیدی در رفتار ایجاد کند.

نشانه های اضطراب

ترس هراسی خاص: این یک ترس غیر منطقی و اجتناب از یک شی یا موقعیت خاص است. فوبیا مانند سایر اختلالات اضطرابی نیست ، زیرا به علت خاصی مربوط می شود.

فرد مبتلا به هراس ممکن است ترس را غیر منطقی یا شدید تصدیق کند اما قادر به کنترل احساس اضطراب در اطراف ماشه نیست. عوامل ایجاد کننده هراس از موقعیت ها و حیوانات گرفته تا اشیا روزمره است.

آگورافوبیا: این ترس و اجتناب از مکان ها ، حوادث یا موقعیت هایی است که ممکن است فرار از آن دشوار باشد یا در صورت گرفتار شدن فرد در آن کمکی وجود ندارد. مردم غالباً این شرایط را به عنوان ترس از فضاهای باز و فضای بیرون درک نمی کنند ، اما این خیلی ساده نیست. فرد مبتلا به آگورافوبیا ممکن است از ترک خانه یا استفاده از آسانسور و وسایل حمل و نقل عمومی ترس داشته باشد.

توهین انتخابی: این نوعی اضطراب است که برخی از کودکان با آن روبرو می شوند و در آن قادر نیستند در مکان ها یا زمینه های خاصی مانند مدرسه صحبت کنند ، حتی اگر مهارت های ارتباطی کلامی عالی در اطراف افراد آشنا داشته باشند. ممکن است شکل شدید هراسی اجتماعی باشد.

علت دلهره و اضطراب چیست

اختلال اضطراب اجتماعی یا ترس اجتماعی: این ترس از قضاوت منفی دیگران در موقعیت های اجتماعی یا خجالت عمومی است. اختلال اضطراب اجتماعی شامل طیف وسیعی از احساسات مانند ترس از مرحله ، ترس از صمیمیت و اضطراب ناشی از تحقیر و طرد شدن است.

این اختلال می تواند باعث شود تا مردم از موقعیت های عمومی و ارتباط انسانی جلوگیری کنند تا جایی که زندگی روزمره بسیار دشوار است.

اختلال اضطراب جدایی: سطح بالایی از اضطراب پس از جدایی از یک فرد یا یک مکان که احساس امنیت یا امنیت را ایجاد می کند ، اختلال اضطراب جدایی را مشخص می کند. جدایی ممکن است بعضی اوقات منجر به علائم وحشت شود.

دلایل اضطراب

دلایل اختلالات اضطرابی پیچیده است. ممکن است بسیاری از آنها یک باره رخ دهد ، برخی ممکن است منجر به موارد دیگر شود و برخی دیگر ممکن است منجر به اختلال اضطراب نشوند مگر اینکه بیماری دیگری وجود داشته باشد.

دلایل احتمالی این موارد عبارتند از:

  • عوامل استرس زای محیطی ، مانند مشکلات در محل کار ، مشکلات رابطه یا مسائل خانوادگی
  • ژنتیک ، به عنوان افرادی که اعضای خانواده خود را با یک اختلال اضطرابی دارند ، بیشتر احتمال دارد که خودشان یک مورد را تجربه کنند
  • عوامل پزشکی ، مانند علائم یک بیماری متفاوت ، اثرات یک دارو ، یا استرس یک جراحی فشرده یا بهبودی طولانی مدت
  • شیمی مغز ، همانطور که روانشناسان بسیاری از اختلالات اضطرابی را بهم ریختگی هورمونها و سیگنالهای الکتریکی مغز تعریف می کنند
  • خروج از یک ماده غیرقانونی ، که اثرات آن ممکن است تأثیر سایر علل احتمالی را تشدید کند

هر روز انتظار بهترین مطالب برتر و عمیق با پشتوانه علمی را داشته باشید. ضربه بزنید و کنجکاوی خود را راضی نگه دارید.

رفتار

درمان ها شامل ترکیبی از روان درمانی ، رفتار درمانی و دارو خواهد بود.

وابستگی به الکل ، افسردگی یا سایر شرایط ممکن است گاهی اوقات چنان تأثیری در بهزیستی روان داشته باشند که درمان یک اختلال اضطرابی باید منتظر بماند تا هرگونه شرایط زمینه ای کنترل شود.

خود درمانی

در برخی موارد ، فرد می تواند در خانه بدون نظارت بالینی ، یک اختلال اضطرابی را درمان کند. با این حال ، این ممکن است برای اختلالات اضطرابی شدید یا طولانی مدت موثر نباشد.

چندین تمرین و اقدامات برای کمک به فرد در کنار آمدن با اختلالات اضطرابی خفیف تر ، متمرکزتر یا کوتاه مدت وجود دارد ، از جمله:

  • مدیریت استرس: یادگیری مدیریت استرس می تواند باعث محدود شدن عوامل احتمالی شود. هرگونه فشار و ضرب الاجل آینده را سازماندهی کنید ، لیست ها را تنظیم کنید تا کارهای دلهره آور قابل کنترل تر باشد و مرخصی خود را از تحصیل یا کار بگیرید.
  • تکنیک های آرامش: فعالیت های ساده می توانند به تسکین علائم ذهنی و جسمی اضطراب کمک کنند. این روش ها شامل مدیتیشن ، تمرینات تنفس عمیق ، استحمام طولانی ، استراحت در تاریکی و یوگا است .
  • تمریناتی برای جایگزینی افکار منفی با افکار مثبت: لیستی از افکار منفی را که ممکن است در اثر اضطراب در حال دوچرخه سواری باشند ، تهیه کنید و لیست دیگری را در کنار آن بنویسید که شامل افکار مثبت و باورپذیری است تا جای آنها را بگیرد. ایجاد یک تصویر ذهنی از موفقیت موفقیت آمیز در مواجهه با یک ترس خاص و غلبه بر آن ، اگر علائم اضطراب به علت خاصی مانند فوبیا مرتبط باشد ، می تواند فوایدی نیز به همراه داشته باشد.
  • شبکه پشتیبانی: با افراد آشنا و حامی مانند یک خانواده یا دوست صحبت کنید. خدمات گروه پشتیبانی نیز ممکن است در منطقه محلی و بصورت آنلاین در دسترس باشد.
  • ورزش: ورزش بدنی می تواند باعث بهبود تصویر در خود و آزاد سازی مواد شیمیایی در مغز شود که احساسات مثبت را تحریک می کند.

داروها

فرد می تواند با چندین نوع دارو از مدیریت اضطراب حمایت کند.

داروهایی که ممکن است برخی از علائم جسمی و روحی را کنترل کنند شامل داروهای ضد افسردگی ، بنزودیازپین ها ، سه حلقه ها و بتا بلاکرها هستند .

بنزودیازپین ها: پزشک ممکن است این موارد را برای افراد خاصی که مضطرب هستند تجویز کند ، اما ممکن است بسیار اعتیاد آور باشد. این داروها به جز خواب آلودگی و وابستگی احتمالی ، عوارض جانبی کمی دارند.  دیازپام یا والیوم نمونه ای از بنزودیازپین است که معمولاً تجویز می شود.

ضد افسردگی: اینها معمولاً به اضطراب کمک می کنند ، حتی اگر افسردگی را نیز هدف قرار دهند. افراد غالباً از مهارکننده های جذب مجدد سروتونین (SSRI) استفاده می کنند که عوارض جانبی کمتری نسبت به داروهای ضد افسردگی قدیمی دارند اما با شروع درمان احتمال ایجاد لرزش ، حالت تهوع و اختلال عملکرد جنسی وجود دارد.

داروهای ضد افسردگی دیگر شامل فلوکستین یا پروزاک و سیتالوپرام یا Celexa است.

سه حلقه ای: این دسته از داروهای قدیمی تر از SSRI است که مزایای بیشتر اختلالات اضطرابی به غیر از OCD را فراهم می کند. این داروها ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند ، از جمله سرگیجه ، خواب آلودگی ، خشکی دهان و افزایش وزن. ایمی پرامین و کلومیپرامین دو نمونه از سه حلقه ها هستند.

داروهای اضافی که فرد ممکن است برای درمان اضطراب استفاده کند شامل موارد زیر است:

  • مهار کننده های مونوآمین اکسیداز (MAOI)
  • مسدود کننده های بتا
  • بوسپیرون

در صورت شدید شدن عوارض جانبی هر داروی تجویز شده ، به دنبال توصیه پزشکی باشید.

جلوگیری

روش هایی وجود دارد که می تواند خطر ابتلا به اختلالات اضطرابی را کاهش دهد. به یاد داشته باشید که احساس اضطراب یک عامل طبیعی در زندگی روزمره است و تجربه آن همیشه نشان دهنده وجود یک اختلال سلامت روان نیست.

برای کمک به تعدیل احساسات اضطرابی مراحل زیر را انجام دهید:

  • مصرف کافئین ، چای ، کولا و شکلات را کاهش دهید.
  • قبل از استفاده از نسخه بدون نسخه (OTC) یا داروهای گیاهی ، از نظر وجود هرگونه ماده شیمیایی که باعث تشدید علائم اضطراب می شود ، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید.
  • یک الگوی خواب منظم داشته باشید.
  • از مصرف الکل ، شاهدانه و سایر داروهای تفریحی خودداری کنید.

مهدی محمدپور

مهدی محمدپور هستم مدیر و تحلیلگر بخش رسانه بیتاپ , 9سال به صورت تخصصی در زمینه وب فعالیت دارم.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *